પ્રેમને અર્પણ – ચીરાગ પટેલ


પ્રેમને અર્પણ - ચીરાગ પટેલ ફેબ્રુઆરી 12, 2009 કહું કે ના કહું, એમ અસમંજસમાં અટવાતો ગયો છું;કહી જ દઉં છું, જીવનભરનો સાથ માંગતો થયો છું. સમય-સંજોગોને આપ્યાં માન, કાયમ નમતો ચાલું છું;જોઉં હવે મને માન આપે કેવાં, એમ મલકાતો જાઉં છું. વીરહના ખરલમાં ઘુંટાતો પ્રેમ, જે નીખરતો જાય છે;કાળની ચક્કીમાં પીસાતો પ્રેમ, હા! ફોરમતો થાય…

પ્રેમનું સ્વપ્ન – ચીરાગ પટેલ


પ્રેમનું સ્વપ્ન - ચીરાગ પટેલ ફેબ્રુઆરી 03, 2009 સ્વપ્નમાં શોધી છે મેં તને એવી નીરાંતથી,સૃષ્ટી અનોખી રચાઈ છે તારા એવા મીલનથી. દુર-સુદુર હીમાલયે ઉત્તુંગ શીખરો ડોકાતાં હોય,હવાની લહેરખી ગુલાબી ઠંડી રેલાવતી હોય,ફુલોને સહેલાવતો પવન ભીની સુરખી છેડતો હોય,નાનકડી વાદલડી મેઘધનુષને ઢાંકવા મથતી હોય,પક્ષીઓની ચહેંક સુરાલયનો આભાસ દેતી હોય,દીલનાં મંદ સુર તારસપ્તકમાં રણઝણતાં હોય. લીલાંછમ ઘાસમાં…

મિલન વિરહ – ચિરાગ પટેલ


મિલન વિરહ - ચિરાગ પટેલ જાન્યુઆરી 25, 2009 સ્વપ્નનગરીમાં પામ્યાં મિલન અનેક.મૃગસૃષ્ટીના એકાંતે વાતો વાગોળી અનેક.અનોખો અવસર આવી મળ્યો.સાંઈકૃપા વરસે જ્યારે મુશળધાર.પ્રથમ દ્રષ્ટી.પ્રથમ સ્પર્શ.પ્રથમ ઐહિક મિલન.એક પુરુષ અને એક સ્ત્રી.ઉમટ્યાં લાગણીનાં ઘોડાપૂર.સ્થળ-કાળની સમજ વિસરાઈ.કોઈ અંતરનું ના રહ્યું સ્મરણ.શબ્દસ્વામીઓને છુટ્યો સાથ શબ્દોનો.હરાઈ ગઈ વાચા 'ને હૈયું બન્યું બોલકું.વાણી ફૂટી ધીમે ધીમે 'ને પાછી અસંગત.શબ્દોમાં હૈયાનું અમૃત…

વેરી – ચિરાગ પટેલ


વેરી - ચિરાગ પટેલ જાન્યુઆરી 30, 2009 કેમ કરી સમજાવું દીલને? દ્વેષે બળે પ્રતીક્ષણ.શોધે છે એનો વેરી તારી હરએક હલચલમાં. તારી ધડકનોને સમાવતી શય્યામાં છે રજાઈ,તને આલીંગતી સુવે રાતે, કેવી એ સદભાગી. સ્નાન કરતી તું હુંફાળા પાણીની ધારે રોજ,તારા અંગેઅંગને સ્પર્શતી, કેવી એ સદભાગી. સમારતી તું ઘટાદાર વાળ જ્યારે કાંસકી વડે,પસવારે તારા રેશમી કેશ, કેવી…

આપણે – ચિરાગ પટેલ


આપણે - ચિરાગ પટેલ જાન્યુઆરી 26, 2009 હું અને તું.આપણે.સારસ અને સારસી.સાથી-સંગાથી છતાંય અધુરાં.પ્રેમ-અમૃતની ક્ષુધાથી તડપતાં.અધરોની ભાષામાં એમ જ અટવાતાં.મીલન માટે વીહ્વળ ધરતી-અંબર સરીખા.નજીક છતાંય દુર એમ નદીના કીનારા જેવાં.એકલી સાંજે ઢળતા સુરજની લાલીમા સમા.મેઘ અને વીજલડીના પકડદાવ હમ્મેશાં રમતાં.મૌનને વાચા આપતી અડાબીડ વનરાજી જેવાં.જ્વાળામુખીના વીસ્ફોટને મૌન બક્ષતા વરસાદ જેવાં.ઈન્દ્રધનુષી રંગોળીમાં ઉષા જેમ ચમક વીખેરતાં.આકસ્મીક…

વસંત ઊગે – ચિરાગ પટેલ


વસંત ઊગે - ચિરાગ પટેલ ૨૦૨૧ ફેબ્રુઆરી ૧૪ રવિવાર ૮૬૯૬ ભાદ્રપદ શુક્લ બીજ પાટલ પુષ્પની પ્રગલ્ભ ફોરમ પ્રગટી,પ્રેમની ઋતુ મ્હોરી અંગેઅંગ.મનના કલશોર સમેટાઈ રેલાયું સંગીત,દલડું ડોલે અલૌકિક તાન.પદચાપ અનેરાં સંભળાય તારા,રુંવે રુંવે આતુરતા ફૂટે.વસંત ગાન અધર આધારે ઉમટ્યાં,કાયિક માનસિક આરાધન ધ્યાને.પળના પલકારે અનંત ઉઘડ્યાં,બ્રહ્માંડ સઘળાં કેન્દ્રિત કણમાં.જન્મોના સ્મૃતિપટ અવનવાં ખેલ ભજવે,નવા પરિમાણ સ્મિતમાં વહેતાં. પ્રેમ…

હું – ચીરાગ પટેલ


હું - ચીરાગ પટેલ જાન્યુઆરી 06, 2009 હું.અદનો માનવી."મા"ના ચરણોની રજ.પ્રીયા! તારા અસ્તીત્વનું કારણ.સખી! તારા હ્રદયની ધડકનો વચ્ચેનો ખાલીપો ભરતો અવકાશ.તારા શ્વાસ અને ઉચ્છવાસથી નીપજતી પ્રાણશક્તી.તારા રક્તબુંદોની ગતી વધારતો સંચાર.તારા ચહેરાની લાલીમાને પ્રજ્વાળતો પ્રેમ.તારી દેહલતાને કમનીયતા આપતો નીખાર.ચાન્દરૂપી તને સતત નીહાળતો ધ્રુવનો તારો.ગુલાબ જેવી તારી કુમાશનું રસપાન કરતો કીટ.પારીજાત સમ તારી પવીત્ર સુવાસને માણતો પવન.તારા…

સંવાદ – ચીરાગ પટેલ


સંવાદ - ચીરાગ પટેલ ડીસેમ્બર 21, 2008 આવી હું એકલી અટુલી,થાકી હારીને…બેસુ ઘડીક,ઘુઘવતા સાગર કીનારે…ક્યાં છે?એ વીસામો,આપે સહારો…ક્યાં છે?એ ખભો,ટેકવું મારું શીશ…હે સુન્દરી!મારા મોજાં તારા ચરણે,હર એકઅલ્લડ લહેરતારા આનન્દે…સદીઓથીગરજુંઅવીરત હર્ષનાદે,વીજ ચમકારેસ્મીતગર્વીલું…

જ્વાળા – ચીરાગ પટેલ


જ્વાળા - ચીરાગ પટેલ ડીસેમ્બર 13, 2008 થીજી ગયેલા અશ્રુબુન્દોમાં થયો સળવળાટ,મ્હોર્યું ગુલાબ પુષ્પ અક્ષોનાં વળાંકમાં નવું. કમલાક્ષોમાં પ્રગટી અગ્નીશીખા રતાશે,મધ્યભાગે ઝંઝોડે હીમપ્રપાત ઝંઝાવાત. કદીયે ના છલકાતો સાગર જે ધોધમારે,ના થાકે કદીયે નદી હોંશે વહાવે બેસુમાર. ક્યાંક આપેલું થીજે, ક્યાંક આપેલું દાઝે,જે આપતો નદીને પામે પાછો સાગર સદા. પડઘાતો મનસરોવરે જે નીહાળું હ્રદયાકાશ,હું તે, તે…