સૂરની તડપ


સૂરની તડપ - ચિરાગ પટેલ ઓગસ્ટ ૧૦, ૨૦૧૨(જન્માષ્ટમી) વ્હાલમે વાંસળી છેડી 'ને સૂર રઝળી પડ્યાં,વ્હાલપભર્યા હૈયે સખીના આશરો પામ્યાં. લાગણીના અમી છાંટણે વધાવી તો દીધાં,વિરહની તપ્ત ધરા પર વરાળ બની ઉઠ્યાં. સખી બાંધે પુનર્મિલનની આશાભરી વાદળી,વ્હાલમની ચરણરજને સૂની માંગે સજાવતી. સૂર અકબંધ છે વાદળીના કણેકણમાં છવાઈ,આવે અચાનક સ્વામી 'ને ઠલવાઈ જાય વરસી. કદંબની ડાળો રોમાંચે…

સદ્યસ્નાતા


સદ્યસ્નાતા – ચિરાગ પટેલ ઓગસ્ટ ૦૩, ૨૦૧૨ ભીની સવારે આકાશ ઉઘડ્યું,ટહુકો મીઠો પડઘાયો,મનના કોઈ અજાણ્યા ખૂણે. સુવર્ણ રજ ખરી ક્યાંકથી,પગપેસારો કરતી અંગત સ્થાને,‘ને મેં ઊંઘ ખંખેરી જોયું. સુંવાળી ઠંડી ડીલ ઉઘાડું કરી,સ્નાન કરતી દેખાઈ,સૂરજકિરણોની ધારામાં. બાજુની બારીમાં ડોકાયાં,મલમલ સમ કેશપટથી,ઝીણાં જળબિંદુઓ ઉડતાં. વીજળી ખુંપી મારા શરીરમાં,વાયુવેગ ધારણ કરી ત્યારે,હું એક ઝલક ઝીલવા દોડ્યો. સદ્યસ્નાતા સુંદરી…

મીનાશ્રુ


મીનાશ્રુ - ચિરાગ પટેલ જુલાઈ ૧૭, ૨૦૧૨ લાગણીના ખારા દરિયામાં તરફડે એક મીન,છાનાં ખૂણે અશ્રુ સારી હસતી રહેતી મીન.આંસુ પણ છે કેવાં હૈયાફૂટ્યાં?ખારા જળમાં ખારા જ નીકળ્યાં! કદીક પ્રાણ હૈયે ધરી સપાટી પર ઉછળે મીન,પ્રેમનો ચંદ્રમા જોઈ દુઃખ છુપાવી હરખે મીન.પ્રેમ પણ છે કેવો અદકેરો વ્હાલો?સહુ તાપ સહી ચાંદની વરસાવતો! દરિયો ભલે પીડા આપે ત્યાં…

પ્રેમભીનું


પ્રેમભીનું - ચિરાગ પટેલ જુલાઈ ૧૨, ૨૦૧૨ બંધ હોઠોની આ બે-ચાર વાતોને હવે વહેવા દઉં,દિલના દ્વારે દસ્તક દેતા પ્રેમવહેણને સરવા દઉં.જ્યારથી દિલમાં કોતરાયું છે એક ભીનું નામ,વિચારું છું, પ્રેમ છે કે પ્રેમની મૂરતનું ગમતું ઠામ. વિચારોના રથ પર સવારી કરી સ્વપ્નાકાશે ઉડું,હૈયાની ડાળે ઉગતા પ્રેમપુષ્પની સુવાસ ઝીલું.હવાની લહેરખી રણકાવતી કાયાના મધુરાં સ્પર્શ,ચાંદની શ્વેતલ ઉષ્મા વિખેરતી…

પ્રેમીજન


પ્રેમીજન - ચિરાગ પટેલ જુન ૨૯, ૨૦૧૨ કોમળ સમય-વેલી પર ખીલ્યાં બે પુષ્પ, તું અને હું.જીવનકીરણોનાં સમુદ્ર પર ઉઠ્યા બે તરંગ; તું અને હું.ભલે હોય બે દેહ નોખાં, અંતરમાં તો એક તું અને હું.પ્રેમની રેવા પર સવાર બે આતમ મીન; તું અને હું.વિખૂટી રાતો અજવાળતા ચાંદ-ચાંદની, તું અને હું.વિયોગે પ્રાણ દેવા તત્પર સારસ-સારસી, તું અને…

પ્રેમની અસર


પ્રેમની અસર - ચિરાગ પટેલ જુન ૨૨, ૨૦૧૨ તારો પ્રેમ, મારી પ્રિયા, ગોરંભાયેલા આકાશનેઆવરિત કરતા રેશમી વાદળોમાંથીનીતરતાં ભીનાં મોતીમાં પરોવાયેલાંશરમાળ સૂરજ કિરણોની જેમ – મારા અસ્તિત્વનાહર એક કણનેહર એક પળનેહર એક સ્થિતિમાંહર એક શ્વાસેભીનાં આશ્લેશમાં લઇમારા સૂનકારને ઝળાહળા કરી દે છે. આથી વિશેષ 'મા' પાસે શું માગું?મારી રોશની એ જ હું!

સામવેદ – ૩૭


ભારતીય શાસ્ત્રનું આધુનિક દર્શન : સામવેદ – ૩૭ - ચિરાગ પટેલ उ.१०.९.८ (१३१७) पर्जन्यः पिता महिषस्य पर्णिनो नाभा पृथिव्यो गिरिषु क्षयं दधे। स्वसार आपो अभि गा उदासरन्त्सं ग्रावभिर्वसते वीते अध्वरे ॥ (वसु भारद्वाज) પર્જન્યની વર્ષા કરનાર મેઘ મોટાં પાનવાળા સોમને ઉત્પન્ન કરે છે. એ સોમ પૃથ્વીના નાભિ સ્થાનમાં રહેલ પર્વતોના રહેવાસી છે. તે ગાયનું દૂધ,…

મોહિની


મોહિની - ચિરાગ પટેલ જૂન ૧૫, ૨૦૧૨ મનભાવન મનલુભાવન મનમોહિની માનુની,હર્ષે હૈયું હારી “હું”પદની હલચલ હસતી. અંગેઅંગ અમીઝરણાં અસ્ખલિત આવરિત,કંપતી કદલી કેડ કરતી કાયાકલ્પ કેશસંગ. નિહાળી નિદ્રાધીન નયન, નભ નાચતું,પળમાં પ્રજ્વલિત પાવક પ્રેમ-પુષ્પ પાંગરતું. સૌન્દર્ય સ્તનયુગ્મે સર્પ સમ સળવળતું,ચંદન ચર્ચિત ચિહ્ન ચંચલ ચહેરાને ચૂમતું. "રોશની" રક્તિમ, રાત્રિ રાસ રચે રાગે,ભક્ત ભાવે ભર્યો, ભવેભવ ભવ્ય ભાસતી.

જીવન રોશની


જીવન રોશની - ચિરાગ પટેલ જુન ૦૬, ૨૦૧૨ મારી જીવનકથાનું શીર્ષક છે તું રોશની,જીવનનું કાયમી સરનામું છે તું રોશની. ભલે દિન-રાતનું ચક્ર અવિરત ચાલતું,ભીતર કદી ના આથમે કે ના ઉગે તું. સૂરજ-ચાંદ ગ્રહણથી અભડાય ક્યારેક,પ્રજ્વલિત તું એવી ના ડગમગે લગીરેક. નદીના બે કિનારા ઓગળે સાગરમાં,તું - હું બે જીવન ભળીએ એકમેવમાં. જળ ઉષ્માથી વર્ષાબુંદોમાં વિખેરાય,જીવનપથ…