પલ – ચિરાગ પટેલ સપ્ટેમ્બર 30, 2009

પીયુ પ્રેમનો રંગ ડોલરિયો, આંજ્યો મેં આંખના ઉજાગરે;
કેસરિયો સુરજ ઉગ્યો શમણે, હું ભીંજાઉં નીલા સમંદરે.
એમ કદીક ટપકે જો હકીકતે, માનું હું એ પાકો રતુમડો રંગ;
હૈયે પ્રગટે વિરહની વેદના, પલ પલ આખું આયખું સળગે.
આશ ઉઠે શ્વેત ચમકે, સચ્ચાઈને ભુલાવામાં નાખતી;
વસમી વિદાય તારી એવી, હું નાચતો પુનર્મિલનનાં ખ્યાલે.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s