ઓગસ્ટ 2, 2008

વ્યથા

Posted in કવિતા, ચિરાગ પટેલ at 6:10 પી એમ(pm) by Chirag

વ્યથા – ચીરાગ પટેલ જુલાઈ 01, 1998

પ્રીયે, દેખાયું પેલી વાદળીમાં તારું મુખડું મને;
અરે, પેલા ઈર્ષાળુ સુરજે આવીને દઝાડી તને.

લુચ્ચુ મન, ફરી-ફરીને કહેવા મથતું આ દીલને;
પણ, કેમ રે માને, આ સારું દીલ તો તલસેને.

હૈયાને તપાવી રહ્યો, છો, ગરમ આ વીરહાગ્ની;
લાગી છે બસ, એક જે તારી યાદ, તેની લગની.

આવી રણઝણતી વર્ષારાણી ધરણી ફરીને વળી;
ખીલવતી તારી યાદ બધી આ મોગરાની કળી.

પાંખો ફફડાવી ઉડી ગયા સાત સમન્દર પાર તમે;
મુકીને ગયાને અમને? ભલેને વલખાં મારતાં અમે!

આ જ તો મારી જીવનકથા, પછી ભલે હોય વ્યથા;
એ જ દુનીયાને દેખાડે છે, હંસ-હંસલીની પ્રેમકથા.

ઉપર બેઠેલાને એક અંગત નાની એવી અભ્યર્થના;
રાખજે સુખી મારી મયુરીને, એવી એક પ્રાર્થના.

Advertisements

4 ટિપ્પણીઓ »

  1. સુરેશ જાની said,

    ते हि न दिवसो गताः
    पुरानी यादें ताजी हो गई.

  2. Chirag Patel said,

    ખીલવતી તારી યાદ બધી આ મોગરાની કળી. –જુ

  3. pragnaju said,

    સરસ રચના
    પાંખો ફફડાવી ઉડી ગયા સાત સમન્દર પાર તમે;
    મુકીને ગયાને અમને? ભલેને વલખાં મારતાં અમે!
    હવેના જમાનામાં દુનિયા નાની થઈ છે

  4. Ramesh Patel said,

    Shri Chirag,
    your creativity has specialisation.your way of writting ,I enjoyed heartily.
    Ramesh Patel(Aakashdeep) /Mahisavala


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: