એપ્રિલ 17, 2008

પલક

Posted in કવિતા, ચિરાગ પટેલ at 1:22 એ એમ (am) by Chirag

પલક – ચીરાગ પટેલ Nov 11, 1998

પલક ઝપકી, ‘ને એક પ્રકાશ રેલાયો વીશ્વમાં.
પલક ઝપકી, ‘ને બ્રહ્માંડ રચાયું ઘોર અન્ધકારમાં.
પલક ઝપકી, ‘ને જીવાંકુર ફુટ્યું આ ધરણીમાં.
પલક ઝપકી, ‘ને જીવન મહેંક્યું અફાટ સંસારમાં.
પલક ઝપકી, ‘ને બે જીવ મળ્યાં અણદીઠેથી.
પલક ઝપકી, ‘ને બે આત્મા એક થયાં તૃપ્તીથી.
પલક ઝપકી, ‘ને એક શ્વાસ વધ્યો જીન્દગીમાં.
પલક ઝપકી, ‘ને સ્નેહતણો રણકાર થયો દીલમાં.
પલક ઝપકી, ‘ને રસહીન થયો આ સંસાર.
પલક ઝપકી, ‘ને પ્રભુમીલન થયું જે નથી અસાર.

Advertisements

2 ટિપ્પણીઓ »

  1. સુરેશ જાની said,

    વાહ , આ તો નવો જ પ્રકાર થયો. રદીફ અને કાફીયાથી અંત નહીં પણ શરુઆત ! આને શું કહેવાય?

    વીશયનો ભાવ પણ સરસ છે.

  2. pragnaju said,

    પલક ઝપકી, ‘ને રસહીન થયો આ સંસાર.
    પલક ઝપકી, ‘ને પ્રભુમીલન થયું જે નથી અસાર.
    વાહ્
    આંખમાં છો ને ભીની ઝલક ઊઘડે,
    મેઘ વરસી પડે તો ફલક ઊઘડે.
    ગાલ પર કોઈ શમણાનું પીંછુ ફરે,
    પોપચાં થરથરે ને પલક ઊઘડે.
    છો આજ મન થોડું હળવું થતું,
    આંખમાં છોને ભીની ઝલક ઊઘડે.


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: