જુલાઇ 7, 2007

kharo raahabar – Bansidhar Patel

Posted in કવિતા, બંસીધર પટેલ at 5:13 પી એમ(pm) by Chirag

ખરો રાહબર – બંસીધર પટેલ Sep 14, 1992

ઉડું હું બની વીહગ, ઉંચા અનેરા નીલ ગગનમાં;
વીહાર કરું હું દુર-સુદુર, અથાગ પરીશ્રમનાં ભાવ વીના.

નીરખું હું પુનઃ પુનઃ, સૃષ્ટી તણા સકળ સૌંદર્યને;
ભર્યા ભર્યા સમંદર જોયાં, રંગબેરંગી ઉપવન ઘણાં.

નગર, શહેર, અને મરુસ્થળ જોયાં, નદીનાળાં અનેક;
નથી સ્પર્શી માયા મને, નથી કશાયનો ઉદગાર.

જળકમળ બની નીરખું મનભાવન વીશ્વ ભરી;
હશે નીયમ એવો કંઇક, સાધુ તો ચલતા ભલા નો.

અનુસરું હું નીયમ તેવો, તેથી કંઇ સાધુ નથી.
મનની મલીનતા છોડી બધી, ભર્યો નીર્દોષ મધુર પ્રેમ;

મંઝીલ મારી ખબર નથી, રાહ બન્યો રાહબર.

Advertisements

28 ટિપ્પણીઓ »

  1. ઉંઝાનો શિકારી said,

    ઉખાણું

    ઉંઝાનું જીરુ મૂકી મોઢામાં માતૃભાષા ગુજરાતી પર થૂ થૂ કરું,
    સરળ જૉડણીનાકોચલા પાછળ લપાઇને હું સાચું લખનારા પર પ્રહાર કરું,
    હું છું મીઠાબોલો આળસુ,
    શાણી શાણી વાતોથી લોકોને ભરમાવું છું,
    મારી કંઠી બાંધી દેવા યેનકેન સમજાવું છું.
    બોલો હું કોણ છું?

    (જવાબઃ નેટ પર નેટ ફેંકતો ઉંઝાનો શિકારી).

  2. ચિરાગ… હું આ માણસને બરાબર ઓળખુ છું, જો તારે પણ ઓળખવો હોય તો અહિયા જોઈ લે..

    http://pateldr.wordpress.com/2007/07/02/xamaa/#comment-1503

    —————————————————————————
    એમ એમ પટેલ said,
    July 3, 2007 @ 5:35 am
    ————————————————————————–

    અહિયા પણ આ પટેલીયો આવી રીતે જ બોલતો હતો… અને ઓલા શિવાંસ સાથે મળી ને આવા હિજડા જેવા પ્રરાક્રમ કર્તો હોય છે, પોતાની જાતને છુપાવીને આવા લખાણ લખનાર કાયર ને જવાબ આપવો જરુરી છે

  3. એમ એમ પટેલ said,

    મારા વડીલ ભાઈઓ મને માફ કરી દો, મારાથી ભુલથી આ લખાય ગયુ હતુ, હુ કબુલ કરુ છુ કે મે જ આ કોમેન્ટ આપી હતી. ઉંઝા પ્રત્યેની મારી કડવી લાગણીને લાગણીને કારણે આવા કડવા વેણ મારી કડવી જીભેથી નીકડી ગયા હતા, હું કોઈ નું દીલ દુભાવવા નથી માંગતો, ભાઈશ્રી ચિરાગ, મને માફ કર મારા બાપલા, હવે કોઈ દિવસ આવા લખાણ કોઈના બ્લોગ પર નહિ લખુ, મારી બુદ્ધિ ભ્રષ્ઠ થઈ ગઈ હતી, મારી કડવી જીભને હવેથી હું પુરા કંટ્રોલમાં રાખીશ, મને માફ કરી દે ભાઈ.

    આપનો ગુનેગાર
    એમ એમ પટેલ

  4. sunil shah said,

    એક ગુજરાતી ભાષા અને જોડણીપ્રેમીની કથા–વ્યથા–કેફીયત
    …સ્વ. દીપક મહેતા…
    મારા સર્વ પરીચીતો–અપરીચીતો પણ ભાષાપ્રેમી મીત્રો,
    ગુર્જરવાસી સમક્ષ
    મારી આ કેફીયત શુદ્ધબુદ્ધીથી,
    કોઈ પણ જાતના દાબ–દબાણ–લાલચને
    વશ થયા વગર નોંધાવું છું…અને
    ગાંધીના નામે સોગંદપુર્વક જણાવું છું કે…..
    ♦ મારા વીદ્યાર્થીકાળથી મારી જોડણી સારી રહી છે.
    ♦ ૩૦ વર્ષ મેં પ્રાથમીક શાળા–માધ્યમીક શાળા, લોકશાળા, લોકભારતી તથા બાલઅધ્યાપન મંદીરમાં પ્રત્યક્ષ શીક્ષણકાર્ય કર્યું તે દરમીયાન જોડણીશુદ્ધ લખાણનો આગ્રહ રાખ્યો છે, જોડણીના નીયમો શીખવ્યા છે.
    ♦ ૧૯૯૪–૯૫માં ‘ગાધી સવાસો’ દરમીયાન બાપુને અંજલી આપવા સવાલાખ (૧,૨૫,૦૦૦– વીદ્યાર્થીઓને, ધોરણ એકથી બારના અભ્યાસમાં આવતા અને વારંવાર વપરાતા ૫૦૦ શબ્દો તારવીને, તેના નીયમો તારવીને શીખવવાનો સંકલ્પ કરેલો. શીક્ષણ સંસ્થાઓની સહાયથી ડાંગ અને પંચમહાલ જીલ્લાને બાદ કરતાં બાકીના તમામ જીલ્લાઓની તમામ પ્રકારની શૈક્ષણીક સંસ્થાઓમાં જઈને જોડણી શીખવી હતી. ૭૦૦ કીલોમીટરની તો પદયાત્રા કરી હતી.
    મને લાગે છે કે મારી જોડણીપ્રીતી માટે આટલા પુરાવા પુરતા ગણવામાં આવશે.
    મારા આ જોડણી–અભીયાનમાં મેં શું જોયુ?
    ♦ સર્વત્ર–તમામ પ્રકારની શૈક્ષણીક સંસ્થાઓમાં (અપવાદો બાદ કરતાં) જોડણી બાબતે નરી ઉદાસીનતા, ઘોર ઉપેક્ષા પ્રવર્તે છે. સાબીતી? શૈક્ષણીક સંસ્થાઓનાં નામનાં પાટીયાં, લેટરપૅડ, નોટીસબૉર્ડ, નોટીસબુક, પરીક્ષાનાં પ્રશ્નપત્રો –બધાં જ લેખીત અંગઉપાંગો ભારોભાર જોડણીદોષોથી ભરેલાં ! અહીં કશું ખોટું થઈ રહ્યું છે તેની પણ સભાનતા નથી !
    ♦ ગુજરાતી સીવાયના વીષયોના શીક્ષકો–સમાજવીદ્યા, ગણીત, વીજ્ઞાન જોડણી તરફ સદંતર બેદરકાર છે.
    ♦ ખુદ ગુજરાતી વીષયના શીક્ષકોનું જોડણીજ્ઞાન પણ શરમ આવે એવું છે. પાંચ ગુણના ‘સુધારીને સાચી જોડણીમાં લખો’ પ્રશ્ન સીવાય જોડણી પ્રત્યે ઉદાસીનતા છે.
    ♦ ખુદ ગુજરાતીના શીક્ષકો જોડણીના નીયમોથી પરીચીત નથી. અપવાદ બાદ કરતાં ગુજરાતીના શીક્ષકો પણ સાર્થ જોડણીકોશનો ઉપયોગ કરતા નથી. તે વસાવનારા શીક્ષકો તો જીલ્લાદીઠ આંગળીને વેઢે ગણી શકાય તેટલા હશે !
    ♦ આ વ્યાપક ઉદાસીનતા, ઘોર ઉપેક્ષાની કરુણ વાસ્તવીકતા મને ખુબ જ ખુંચી. પણ લાચાર !
    ♦ જુન ૧૯૯૪થી હું ‘પ્રાથમીક શીક્ષણ ગુણવત્તા સુધારણા’ કાર્યક્રમમાં જોડાયો છું. M.L.L. (લઘુત્તમ અધ્યયન સીદ્ધી કક્ષાº કાર્યક્રમ સાથે પણ સંકળાયો છું.
    ♦ ધોરણ ૧–૨નાં બાળકોના શીક્ષણપ્રવેશના પ્રારંભીક પાયાનું શીક્ષણ ભાર વગરનું, રસદાયી, પ્રવૃત્તીસભર બનાવવામાં પણ સંકળાયો છું.
    સપ્ટેમ્બર ૧૯૯૮માં મારા મીત્ર શ્રી. રામજીભાઈ પટેલે મને તેમની, ઉત્તમભાઈની તથા શ્રી જયંત કોઠારી લીખીત ‘શું ભાષાશુદ્ધી અભીયાન એક તુત છે?’ વગેરે પુસ્તીકાઓ વાંચવા આપી. રામજીભાઈ અને ઉત્તમભાઈની પુસ્તીકાઓએ મારા આજ સુધીના જોડણી વીષયક ખ્યાલોને હચમચાવી મુક્યા. શ્રી જયન્તભાઈની પુસ્તીકાએ એ ખ્યાલોને સાવ નેસ્તનાબુદ કરી મને નીર્ભ્રાંત કર્યો.
    મેં મારી જાતને પ્રશ્ન કર્યોઃ ‘દીપક, તું શેનો આગ્રહી છે? ગુજરાતી ભાષા શુદ્ધ લખાય તેનો કે પછી જોડણીનાં જાળાં સમાં, ૩૪ ભુલો કરાવતા જોડણીકોશના ૩૩ નીયમોનો? તું ભાષાશુદ્ધીને વરેલો છે કે તેં તારી છેડાછેડી આ ૩૩ નીયમો સાથે બાંધી છે?’ અંદરથી સ્પષ્ટ, નક્કર, નરવો અવાજ આવ્યોઃ ‘ગુજરાતી ભાષાની જોડણી ચોખ્ખી લખાય તે મારો આગ્રહ છે, તેને હું વરેલો છું.–નહીં કે જોડણીકોશના નીયમોને.’
    આમ, જાત સાથે સતત સંવાદ કરીને, જુના ખ્યાલોને ચામડી ઉતરડાતી હોય તેવી વેદના સાથે, સત્યના અજવાળે, ઉતરડીને મેં મારું વીચાર પરીવર્તન કર્યું. અને મને યાદ આવી ગયા એ સંવાદો, જે મારા જોડણી અભીયાન દરમીયાન વીદ્યાર્થીઓ તથા શીક્ષકો સાથે થયેલાઃ
    ♦ આ શબ્દ તત્સમ છે કે તદ્ ભવ તે કેમ જાણી શકાય?
    ♦ આ શબ્દ સંસ્કૃત છે કે નહીં તે કેમ જાણવું?
    ♦ મારી ભાષા સમજવા મારે એ શબ્દ મુળ કઈ ભાષાનો છે તે જાણવું જરુરી ખરું? મને તો તે શબ્દ, માત્ર ગુજરાતી શબ્દ તરીકે જ શીખવી ન શકાય?
    ♦ આટલા બધા અપવાદો શા માટે?
    ♦ આટલા બધા વીકલ્પો શા માટે?
    ♦ હ્રસ્વ ઇ કે ઉને બદલે દીર્ઘ કે તેથી ઉલટું પુસ્તકોમાં અને છાપાંઓમાં તો ખુબ જ છપાય છે ! ત્યાં અર્થની દૃષ્ટીએ સમજવામાં તો અમને કોઈ વાંધો આવતો નથી, તો પછી આ નીરર્થક માથાકુટ શા માટે?
    ♦ અમારા શીક્ષકોનેય ક્યાં જોડણી આવડે છે?
    ♦ મેં શું લખ્યું તે જોવાને બદલે અમારી હ્રસ્વ–દીર્ઘ ‘ઈ–ઉ’ની ભુલોના લાલ લીટા જ બતાવાય છે તે બરાબર છે?
    હું આ બધા પ્રશ્નોના તર્કસંગત જવાબો આપી શક્યો ન હતો.
    તર્કશુદ્ધ જોડણી નીયમ તો ભાષાવીજ્ઞાને આપ્યો જ છે. ગળામાં હવે હ્રસ્વ ઇ, દીર્ઘ ઊ અસ્તીત્વ જ ધરાવતા નથી. તો હવે એ બેના લીપીસંકેતો ( િ અને ૂ ) દુર કરવાથી કશો અનર્થ થતો નથી. સરળતા ખુબ જ થાય છે. લખવામાં એક જ ‘ઈ–ઉ’ વાપરવા ભાષાવીજ્ઞાને આપેલો નીયમ –
    ૧. વૈજ્ઞાનીક છે.
    ૨. સરળ છે.
    ૩. સચોટ છે.
    પહેલા ધોરણનાં લાખ્ખો બાળકો પહેલી જ વાર લખતાં શીખે ત્યારે આ નીયમથી જીવનભર માટેની ‘સાચી જોડણી’ સહજતાથી, સરળતાથી, અનાયાસે, ભાર વગર, રમતાં રમતાં શીખી જઈ શકે.
    ગુજરાતની પ્રજા વગર ખર્ચે, વગર મહેનતે, આ એક જ ‘ઈ–ઉ’નો નીયમ સ્વીકારી ૨૬,૦૦૦થી વધુ શબ્દો હંમેશને માટે સાચી જોડણીમાં લખતી થઈ જાય !
    કરોડો આદીવાસી, દલીત, બક્ષીપંચ તથા અન્ય પછાત વર્ગોનાં બાળકો પહેલે જ દીવસે સાચી જોડણી લખતાં થઈ જાય તેવો નીયમ અપનાવવાની તો, ખુદ ગાંધીબાપુ પણ ‘ના’ પાડે ખરા?
    – – દીપક મહેતા, ભાવનગર
    એપ્રીલ ૧, ૨૦૦૦ના ‘નયા માર્ગ’ના અંકમાથી સાભાર…

    લેખક પરીચય
    આજીવન શીક્ષક રહેલા દીપકભાઈ મહેતાનું નામ શીક્ષણજગત ક્ષેત્રે સંકળાયેલા સહુ કોઈ માટે જાણીતું છે. તેઓ સપ્ટેમ્બર, ૧૯૯૮ સુધી જુની જોડણીના ચુસ્ત હીમાયતી અને પ્રચારક–શીક્ષક રહ્યા હતા. લોકભારતીમાં શીક્ષણ મેળવ્યા પછી, DIET (District Institution of Education and Training) કાર્યક્રમ હેઠળ દરેક સરકારી પીટીસીના એક એક કેન્દ્રને ‘અપગ્રેડ’ કરવામાં સહયોગ આપ્યો. નબળી આંખો છતાં ગુજરાતી–ભાષાપ્રેમને કારણે દીપકભાઈ સમગ્ર ગુજરાતમાં ઘુમતા રહે છે. આજ સુધીમાં દરેક જીલ્લાના કુલ દસ હજાર જેટલા ટ્રેઈનીઝ–તાલીમાર્થી શીક્ષકો સુધી નવી જોડણીની વાત દીપકભાઈએ પહોંચાડી દીધી છે. ‘ભાર વગરનું ભણતર’માં માનતા લોકો, ડીપીઈપીના તમામ શીક્ષકો, સરકારી ૧૨ પૈકી ૧૧ પીટીસી તથા અન્ય ૬૫ પૈકી ૬૦ પીટીસી સંસ્થાઓ, DIETના અધ્યાપકો સુધી પણ નવી જોડણીની ઉદાત્ત ભાવના, તેની પાછળની ભાષાવૈજ્ઞાનીક દૃષ્ટી, અને એક ભાષાપ્રેમીની આ ‘કેફીયત’ પહોંચાડી ચુક્યા છે. સૌથી સારો પ્રતીભાવ સાંપડ્યો પ્રાથમીક શાળાના શીક્ષકો તરફથી. એક ’ઈ’ અને ‘ઉ’ની જેમ અંકક્ષેત્રે પણ સુધારો થાય એવી દીપકભાઈની લાગણી છે. ઘડીયામાં અગીયાર, એકવીસ, એકત્રીસ…ને સ્થાને દસએક, વીસએક, ત્રીસએક…અપનાવાય એવું એમનું સુચન છે. દીપકભાઈએ સર્વશ્રી જયંત કોઠારી, રામજીભાઈ પટેલ, ઉત્તમ ગજ્જર વગેરેએ લખેલી પુસ્તીકાઓનોય પ્રચાર કર્યો છે. એમની ચર્ચા દરમીયાન શીક્ષક સંઘોનો ટેકો મળી રહ્યો છે. અહીં એમની ‘કેફીયત’માં સચ્ચાઈનો રણકો, ખુલ્લા દીમાગ અને ખુલ્લા કાનવાળા ભાષાપ્રેમીને સંભળાય–સમજાય તો દીપકભાઈનો પરીશ્રમ સાર્થક થયો ગણાશે..
    – –ઈન્દુકુમાર જાની, તંત્રીઃ ‘નયા માર્ગ’ અને મંત્રીઃ ‘ગુજરાતી ભાષા પરીષદ’– અમદાવાદ
    શંકા–સમાધાન
    પણ આ ‘ઇ‘ની જગ્યાએ ‘ઈ’ અને ’ઊ’ની જગ્યાએ ‘ઉ’ એમ અદલબદલ કરવાથી અર્થનો અનર્થ ન થાય? ન જ થાય, લ્યો, વાંચો…
    ૧. મારા પીતા બીડી પીતા નથી.
    ૨. મારા પતી કામ પતી ગયા પછી તરત ઘરે આવશે.
    ૩. મારી પુત્રવધુ તમારી પુત્રવધુ કરતાં વધુ ભણેલી છે.
    ૪. રવીવારના દીને મંદીર બહાર મેં ઘણાં દીનદુખીયાં જોયાં.
    ૫. રામ હરણનો શીકાર કરવા ગયા તે દરમીયાન રાવણ સીતાનું હરણ કરી ગયો.
    ૬. તમારો કર, મારા કરમાં મુકતાં પહેલાં કહો કે, તમે આ વરસનો કર ભર્યો છે?
    ૭. પાણી આપવા અવેલી કન્યાને જોઈ નવયુવક પાણીપાણી થઈ ગયો અને એણે તે કન્યાનું પાણીગ્રહણ કરવાનો નીર્ણય લીધો.
    જોડણીમાં, ‘ઈ–ઉ’ના હ્રસ્વત્વ–દીર્ઘત્વના ભેદો નાબુદ કરવાથી, જોડણી બાબતે પ્રવર્તતી અરાજકતા દુર થશે જ. સાથે ‘સાર્થ જોડણીકોશ’માં સમાવાયેલા ૬૮,૪૬૭ શબ્દોમાંથી ૨૬,૬૮૪ શબ્દોની જોડણી, આ એક જ ફેરફારથી ‘ભુલ’ રહીત બની શકે છે.

    એક ‘ઈ–ઉ’ની જોડણીનાં દુરગામી પરીણામો
    –સ્વ. જયંત કોઠારી
    એક ‘ઈ–ઉ’ સ્વીકારાઈ જાય તો એથી ઝાઝો સંતોષ લેવા જેવું નહીં હોય એમ તમે કહી શકો છો; કેમ કે એ ફેરફારનાં દુરગામી પરીણામોની તમે કલ્પના કરી શકતા નથી. લેખન, મુદ્રણ, ભાષાશીક્ષણમાં અનન્ય શ્રમ–બચાવ થશે, વેગ આવશે, બીજી બાબતો તરફ ધ્યાન આપવા માટે તમારી પાસે ઘણાં સમય–શક્તી બચશે. એક સામાન્ય દલીલ તમે લોકો એવી કરો છો કે, મોટા ભાગના લોકો માટે આથી કશો ફરક પડતો નથી. તેઓ તો ફાવે તેમ ‘ઈ–ઉ’ લખે છે અને લખશે. અદ્ ભુત છે આ દલીલ ! જે માણસો મોટા ભાગની પ્રજાની જોડણી વીષયક બેકાળજીની ટીકા કરે છે એ જ એ સ્થીતીને સ્વાભાવીક અને સનાતન માને છે ! તમે એ વીચારી શકતા નથી કે આપણે આપણી જોડણી–વ્યવસ્થા લોકો સુધી કેમ પહોંચાડી ન શક્યા, જોડણીની આ અરાજકતાનું મુળ ક્યાં છે અને તમે એ પણ જોઈ શકતા નથી કે એક ‘ઈ–ઉ’ની જોડણી–વ્યવસ્થા તો પ્રજા સુધી પહોંચાડવી સહેલી છે, એ ભલે–પાંચ–દસ–પંદર વર્ષે પહોંચશે ત્યારે પ્રજાના મનમાં કોઈ દ્વીધા, કોઈ મુંઝવણ નહીં હોય અને ‘ઈ–ઉ’ પુરતી તો અરાજકતા નાબુદ થઈ જશે. વળી, આ કેવું કે પ્રજા પર બેકાળજીના દોષનો ટોપલો ઓઢાડવા આપણે તત્પર છીએ અને આપણી જોડણી વ્યવસ્થામાં રહેલી મર્યાદા અને વીસંગતતાઓ સ્વીકારવામાં ગલ્લાંતલ્લાં કરીએ છીએ !
    –સ્વ. જયંત કોઠારી
    ‘ગુજરાતી ભાષા પરીષદ’ના મુખપત્ર ‘જોડણીવીચાર’ના તા. ૧૫ ઓક્ટોબર ૧૯૯૯ના પહેલા અંકના પાનઃ સાત ઉપરથી….સાભાર…
    અક્ષરાંકનઃ સુનીલ શાહ – sunras22266@gmail.com
    ૦૭–૦૭–૨૦૦૭

  5. Shiv@nsh said,

    માફ કરશો મિત્રો શક્ય હોય ત્યાં સુધી બ્લૉગ પર ક્યારેય કોઈના લખાણ પર Comment કરતો જ નથી..

    કવિલોકમાં પણ લખેલું અહિંયા પર એ જ લખું છું ઊંજા જોડણીનો પ્રયોગ કરો ત્યાં સ્પષ્ટ શબ્દોમાં લખો કે અહિંયા ઊંજા જોડણીમાં લખેલું છે.
    ઊંજા જોડણીમાં લખો તેની તકલીફ નથી પણ શુધ્ધ ગુજરાતીના ચાહકો માટે અને શુધ્ધ ગુજરાતી શિખવા માંગતા મારા જેવા નવા નિશાળીયા શુધ્ધ ગુજરાતી લખવામાં ભૂલ ના કરે તેના માટે જ લખું છું જ્યાં ઊંજા જોડણીનો પ્રયોગ કરો ત્યાં આટલું ચોક્કસ લખો કે અહિંયા ઊંજા જોડણીમાં લખેલું છે…

    કોઈનું અનુકરણ કરવાની આદત નથી મારા વિચારોમાં સ્પષ્ટ છું :
    મારું જીવન – મારા વિચાર – મારો રસ્તો…..

    કવિતા ખરેખર સારી છે વાંચીને મઝા પડી..

    ખબર નહિં કેમ પણ બધાને અલગ-અલગ નામથી Comment લખવાની આદત છે.
    કોઈ પોતાને શિકારી કહે તો કોઈ શિકારીનો બાપ..

    શિકારીએ તો નામ જાહેર કર્યુ હવે શિકારીના બાપાનું નામ જાણવા મળે ?

  6. Devanshu said,

    સુનીલભાઈએ સ્વ.દીપકમહેતા અને સ્વ. જયંત કોઠારીના જોડણી વીશેના મતને ટાંક્યા તે ધ્યાનથી વાંચી ગયો. આભાર સુનીલભાઈ.
    ‘…વળી, આ કેવું કે પ્રજા પર બેકાળજીના દોષનો ટોપલો ઓઢાડવા આપણે તત્પર છીએ અને આપણી જોડણી વ્યવસ્થામાં રહેલી મર્યાદા અને વીસંગતતાઓ સ્વીકારવામાં ગલ્લાંતલ્લાં કરીએ છીએ !..’ કોઠારી સાહેબની આ વાત ચીંતન માંગે તેવી છે.

  7. Bed Bug said,

    શિવાંસભાઈ

    અમારા અહોભાગ્ય કે તમારા જેવા ઉંચા માનવી અહિયા પધારીને અમ ઠોઠ નિશાળીયાને અમારી માતૃભાષા વિશ જ્ઞાન પીરશે, મુરબ્બી આપશ્રીને માલુમ થાય કે જો આપ ઉંઝા કે સાર્થ માં ભેદના જાણી શકતા હો, તો પછી શું કામ ચર્ચામાં ભાગ લેવાનો મોહ રાખો છો, આપનુ જ્ઞાન કેટલુ છે એ તો આપની કોમેન્ટમાં જ દેખાય આવે છે.

    મહેરબાની કરી ને આપશ્રી આપના સુચનો આપની પાસે જ રાખો, અહિયા સુચનો આપનારાઓના ઢગલા છે, માટે સુચનો આપીને આપની જાત ને હિણ ન બનાવો.

  8. Uttam Gajjar said,

    (‘સન્ડે ઈમહેફીલ’ની ઉંઝાજોડણી જોઈ ઘણા મીત્રો પુછે છે કે આ ‘ઉંઝાજોડણી’ છે શું ? દરેકને અલગ અલગ લખવાને બદલે, મીત્ર બળવંત પટેલે તે વાત સંક્ષેપમાં લખી મોકલી છે તે જ રવાના કરીએ છીએ. આશા છે કે તેનાથી આછોપાતળો ખ્યાલ તો મળી જ રહેશે. પુષ્કળ સાહીત્ય પણ પ્રગટ થયું છે. રસ પડે અને વધુ જાણવા મન થાય તો સરનામું મોકલજો. સાહીત્ય પાઠવીશ…ઉત્તમ ગજ્જર….53–ગુરુનગર, વરાછા રોડ, સુરત–395 006)
    ઉંઝાજોડણી
    ––બળવંત પટેલ
    ઉંઝાજોડણી એટલે ગુજરાતી ભાષા પરીષદે (મુળે ‘ભાષા શુદ્ધીઅભીયાન’) તેના ઉંઝા અધીવેશનમાં ઠરાવ્યા મુજબ હ્રસ્વ અને દીર્ઘ એમ બબ્બે ‘ઈ–ઉ’ ને બદલે એક જ ‘ઈ’ અને એક જ ‘ઉ’વાળી જોડણી, જેમાં ‘ઈ’ માટે દીર્ઘ ‘ઈ’ (ી)નું વપરાતું ચીહ્ન અને ઉ માટે હ્રસ્વ ‘ઉ’ (ુ )નું વપરાતું ચીહ્ન અપનાવવાનું ઠરાવવામાં આવ્યું તે જોડણી .
    વીસમી સદીના ત્રીજા દાયકા સુધી ગુજરાતી ભાષાની જોડણીમાં એકરુપતા ન હતી, કોઈ સર્વમાન્ય નીયમપુર્વકની વ્યવસ્થા ન હતી. આ માટેનો ઉહાપોહ નર્મદ–નવલરામના સમયથી ચાલતો હતો, પણ કોઇ એકમતી ઉભી થઈ શકતી ન હતી. ગાંધીજીએ 1929માં જોડણીના નીયમો નક્કી કરાવી ગુજરાત વીદ્યપીઠ દ્વારા જોડણીકોશ પ્રગટ કરાવ્યો. આ જોડણીકોશને ગુજરાતી સાહીત્ય પરીષદની 1936માં માન્યતા મળી અને સરકારની 1940માં. ગુજરાત વીદ્યાપીઠનો આ જોડણીકોશ સર્વમાન્ય થવામાં ગાંધીજીના પ્રભાવે ઘણું કામ કર્યું.
    પરંતુ જોડણીના નીયમો બનાવવાથી ભાષકને સાચી જોડણી કરવાની ચાવી મળવી જોઈએ, સાચી એટલે કે માન્યજોડણી, બીનભુલ–જોડણી કરવાની તેનામાં જે ક્ષમતા ઉભી થવી જોઈએ તેવું બન્યું નહીં. તેનું કારણ નીયમોની આંટીઘુંટી, તેમાંય ‘ઈ–ઉ’ને લગતા નીયમો… આ નીયમો અંગે વીદ્વાનો કહે છે તે પ્રમાણે :
    ‘તદ્ભભવ શબ્દોમાં હ્રસ્વદીર્ઘ ‘ઈ–ઉ’ની જોડણીને લગતા નીયમો જુઓ. આ તે તંત્ર છે કે અતંત્ર એવો પ્રશ્ન થાય! ‘ઈ–ઉ’વાળા શબ્દોની અક્ષરસંખ્યા, એમાં ‘ઈ–ઉ’નું સ્થાન, યુક્તાક્ષરનું સાન્નીધ્ય, અનુસ્વાર–નીરનુસ્વારની સ્થીતી, અનુસ્વારની તીવ્રતા–મંદતા, મુળ શબ્દ છે કે સાધીત, નામીક રુપ છે કે આખ્યાતીક, આ બધાં પર આધાર રાખે છે. વળી વ્યુત્પત્તી, પ્રચલીતતા ને સ્વરભારનાં ધોરણો લાગુ પડે તે જુદાં !
    ‘ઈ–ઉ’ની જોડણી અંગેના આઠ નીયમો છે ને સાત અપવાદો છે અને સાત સ્પષ્ટીકરણ–નોંધો છે. જોડણીના નીયમો, ખાસ કરીને ‘ઈ–ઉ’ને લગતા, એક ઘડી પણ ચાલે તેવા નથી. સાક્ષાત બૃહસ્પતી પણ તેમાં સરળતાથી ગતી કરી શકે તેમ નથી.’
    સમગ્રપણે જોતાં સ્થીતી એવી છે કે નીયમો આપણને અમુક હદ સુધી જ લઈ જાય છે; છેવટે કોશનું શરણું જ આપણે લેવાનું રહે છે. આ સ્થીતી પર શગ ચડાવે તેવી વાત એ છે કે કોશ પોતે જ પોતાના નીયમોનું ચોકસાઈથી પાલન કરી શક્યો નથી.
    ભૃગુરાય અંજારીયાના શબ્દોમાં : ‘સાચી જોડણી લખવા–શીખવા–શીખવવા માગનાર માટે કોશ નથી કાનની દોરવણી રહેવા દેતો, નથી તર્કની દોરવણી રહેવા દેતો કે નથી પોતાના નીયમોની દોરવણી રહેવા દેતો. ’
    જોડણીની જટીલતા મોટે ભાગે હ્રસ્વદીર્ઘ ‘ઈ–ઉ’ને કારણે છે. ભાષાના વીદ્વાનો અને ભાષાશાસ્ત્રીઓના મતે, ‘અર્વાચીન ગુજરાતી ઉચ્ચારણમાં ‘ઈ–ઉ’ વગેરે સ્વરોની હ્રસ્વતા–દીર્ઘતા વચ્ચેનું ભેદભાન જ નષ્ટ થયેલું છે. અર્થબોધ માટે મોટે ભાગે સ્વરોની માત્રા–ક્વૉન્ટીટી કશો ભાગ ભજવતી નથી એટલે તેમની હ્રસ્વતાદીર્ઘતા સુચવતાં બે લીપીચીહ્નો બતાવવાં જરૂરી નથી.’ પંડીત બેચરદાસ દોશી, પ્રબોધ પંડીત, કે. કા. શાસ્ત્રી, દયાશંકર જોશી, યોગેન્દ્ર વ્યાસ, પુરુષોત્તમ મીસ્ત્રી, જયંત કોઠારી અને બીજા ભાષાશાસ્ત્રીઓ પણ એક ‘ઈ–ઉ’ રાખવાના મતના છે. કે. કા. શાસ્ત્રીજીના વડપણ હેઠળ મળેલી ‘ગુજરાતી સાહીત્ય પરીષદ‘ની ‘જોડણીસુધાર સમીતી’એ 1987માં એક જ ‘ઈ–ઉ’ રાખવાનું સુચવ્યું હતું. પણ એ અહેવાલ કોઈ અગમ્ય કારણોસર અભરાઈએ ચડાવી દેવામાં આવ્યો .
    ઘણાં વર્ષો સુધી ગુજરાતી ભાષા શીખવતા શીક્ષકો અને પ્રૉફેસરોને પ્રતીત થતું રહ્યું કે વીદ્યાપીઠના નીયમો પ્રમાણેની જોડણી શીખવવામાં તેમના નીષ્ઠાપુર્વકના પ્રયત્નો પરીણામકારી નીવડ્યા નથી અને નીયમોની આંટીઘુંટી જોતાં તે પરીણામદાયી થઈ શકે તેમ પણ નથી. તેમને લાગ્યું કે નીયમો વીશે પુનર્વીચારણા કરી નીયમો સુધાર્યા વીના ચાલે તેમ નથી. આ અંગે વીદ્યાપીઠને ઘણી વીનંતીઓ કરવામાં આવી જે બહેરા કાને અથડાઈ. આવી વીનંતી કરનાર પૈકી વડનગરના પ્રા.રામજીભાઇ પટેલ (હાલ અમદાવાદ) અગ્રણી હતા અને તેમણે તે માટે એક ભેખધારીની જેમ પ્રયત્નો સતત ચાલુ જ રાખ્યા. પરંતુ વીદ્યાપીઠે તો એવું જક્કી વલણ અપનાવ્યું કે નીયમોમાં તો ફેરફાર થઈ જ ન શકે, કારણ કે ગાંધીજીની તેના પર મહોર વાગી છે, જો કે હકીકત એ છે કે ગુજરાતી સાહીત્ય પરીષદે વીદ્યાપીઠના કોશને માન્યતા આપી ત્યારે ગાંધીજીએ ખુદે જ કે. કા. શાસ્ત્રીજીને કહ્યું હતું, ‘આનાથી જોડણીસુધારાનાં દ્વાર બંધ થઇ જતાં નથી.’ વીશેષ, જોડણીકોશ તૈયાર કરનાર કાકા સાહેબ કાલેલકરે પણ કોશની પ્રથમ આવૃત્તીની પ્રસ્તાવનામાં લખ્યું છે કે, ‘એક વાર અવ્યવસ્થામાંથી વ્યવસ્થા ઉત્પન્ન થઈ ગઈ પછી સુધારા કરવા જ હોય તો તે કામ સરળ થઈ જાય છે.’ પરંતુ વીદ્યાપીઠના જોડણીકોશ વીભાગે જોડણી નીયમોની પુનર્વીચારણાનાં દ્વાર બંધ જ રાખ્યાં.
    વીદ્યપીઠ કે સાહીત્યને લગતી સંસ્થાઓ આ બાબતે કંઈ કરવા તૈયાર નથી એમ પ્રતીતી થતાં શ્રી. રામજીભાઇએ જોડણીસુધારા માટે પરીષદ ભરવાની ઝુંબેશ ઉપાડી , જેમાં તેમને સુરતના ઉત્તમભાઇ ગજ્જરનો પ્રબળ સાથ મળ્યો. તેમની આ વાતને જયંત કોઠારી, દયાશંકર જોશી જેવા વીદ્વાનો, ભાષાશાસ્ત્રીઓ અને શીક્ષકોનો સારો એવો ઉમળકાભર્યો પ્રતીસાદ મળ્યો અને જાન્યુઆરી 1999માં ઉંઝા મુકામે આ પરીષદ ભરાઈ. ઉંઝાની ઘણી સંસ્થાઓએ તે માટે સઘળી સગવડ કરી આપી અને આર્થીક સહયોગ પણ પુરો આપ્યો.
    આ પરીષદમાં 250 ઉપરાંત વીદ્વાનો, ભાષાશાસ્ત્રીઓ, શીક્ષકો, તંત્રીઓ, સાહીત્યકારો ઉપસ્થીત રહ્યા હતા, જેમાં ડૉ. નીશીથ ધ્રુવ જેવા અભ્યાસુ તબીબ અને લંડનના વીપુલ ક્લ્યાણી જેવા પત્રકાર અને સાહીત્યના કર્મશીલ એનઆરઆઇઓ પણ ઉપસ્થીત અને સક્રીય હતા.
    બે દીવસની વીસ્તૃત અને સઘન ચર્ચાવીચારણાને અંતે પરીષદે સર્વાનુમતે ઠરાવ્યું :
    •અખીલ ગુજરાત જોડણી પરીષદનો ઠરાવ•
    ગુજરાતીમાં ‘ઈ–ઉ’ની જોડણીના પ્રવર્તમાન નીયમો અતાર્કીક અને ઘણી વીસંગતતાઓથી ભરેલા છે, તેમ જ ગુજરાતી ભાષામાં ‘ઈ–ઉ’નું હ્રસ્વત્વ–દીર્ઘત્વ અર્થભેદક ન હોઈને એ અવાસ્તવીક પણ છે. તેથી હવે પછી તે નીયમો છોડી દેવા અને લેખનમાં સર્વત્ર એક ‘ઈ’ અને ‘ઉ’ યોજવા. ‘ઇ’ માટે દીર્ઘ ઈ ( ી )નું અને ‘ઊ’ માટે હ્રસ્વ ઉ ( ુ )નું ચીહ્ન રાખવું.
    (ઉંઝા: તા. 9–10 જાન્યુઆરી, 1999º
    ઉંઝા મુકામે ભરાયેલ પરીષદમાં આ નીર્ણય થયો હોઈ આ પ્રમાણેની એક જ ‘ઈ–ઉ’વાળી જોડણી , ‘ઉંઝાજોડણી’ તરીકે ઓળખાય છે.
    એ ખાસ નોંધપાત્ર છે કે જોડણીમાં એક ‘ઈ–ઉ’ માટેનો વીચાર નવો નથી. સરસ્વતીચંદ્રના લેખક અને વીદ્વાન તથા જોગાનુજોગ ગુજરાતી સાહીત્ય પરીષદના પ્રથમ પ્રમુખ ગોવર્ધનરામ માધવરામ ત્રીપાઠીજીએ તેમ કરવા આગ્રહપુર્વક સુચવ્યું જ હતું. તે પહેલાં ભારતીય ભાષાઓ અને ભારતીય સાહીત્યનો વરસો સુધી જેમણે અભ્યાસ કર્યો હતો તેવા બે પ્રતીષ્ઠીત વીદેશી વીદ્વાનોએ, તેમની પણ પહેલાં કહ્યું હતું કે ગુજરાતી ભાષામાં દીર્ઘ અને હ્રસ્વ સ્વરોનો ભેદ રહ્યો નથી. આ વીદ્વાનો તે આર. એલ. ટર્નર અને લુડવીગ આલ્સ્ડોર્ફ. વીદેશી વીદ્વાનોને બાજુએ મુકીએ તો પણ ગોવર્ધનરામ ત્રીપાઠી સરખા ધુરંધર વીદ્વાન અને સરસ્વતીચંદ્ર જેવી મહાનવલના રચનારનું ‘ઉંઝાજોડણી’ને સમર્થન છે તે નોંધપાત્ર છે.

    નોંધ:
    આ એક જ સુધારા સીવાય હાલ કોઈ જ સુધારો સ્વીકારાયો કે કરાયો નથી. બાકીના બધા જ નીયમો ગુજરાત વીદ્યાપીઠના ‘સાર્થ જોડણીકોશ’ મુજબ જ પળાય છે. ઠરાવ થયો તે જ દીનથી આણંદનું ‘મધ્યાંતર’ નામક એક દૈનીક અને વીસેક જેટલાં સામયીકો ઉંઝાજોડણીમાં પ્રકાશીત થાય છે. પચાસેક જેટલા લેખકોનાં સાઠેક જેટલાં પુસ્તકો એક જ ‘ઈ–ઉ’માં પ્રકાશીત થયાં છે અને દર મહીને પ્રગટતાં જાય છે. ગુજરાતીની ટોચની પ્રકાશન સંસ્થા જેવી કે ‘ઈમેજ પબ્લીકેશન’, સુરતની ‘સાહીત્ય સંકુલ’ જેવી ઘણી પ્રકાશન સંસ્થાઓ પણ હવે ઉંઝાજોડણીમાં પુસ્તકો પ્રકાશીત કરે છે. અને તેથી જ આ ‘સન્ડે ઈમહેફીલ’ પણ આ જ ‘ઉંઝાજોડણી’માં…

    ––બળવંત પટેલ, ગાંધીનગર
    વીશેષ જાણકારી કે સ્પષ્ટતા માટે લખો:
    બળવંત પટેલ, પ્લોટ : 667, સેક્ટર: 21, ‘પંચશીલ’ પાર્ક, ગાંધીનગર–382 021–ભારત
    balvantpatel@icenet.net
    ‘શ્રુતી–ગુજરાતી યુનીકોડ’ ફોન્ટમાં અને ‘ઉંઝાજોડણી’માં અક્ષરાંકન: ઉત્તમ ગજ્જર, : uttamgajjar@hoymail.com
    January 26, 2006

    “ઉંઝાજોડણી પરીષદ: એક દસ્તાવેજ”
    નામે 200 પાનનો, રુપીયા 125ની કીંમતનો, એક ઐતીહાસીક દસ્તાવેજી ગ્રંથ, ‘ગુજરાતી ભાષાપરીષદ’ તરફથી હાલ પ્રગટ કરવામાં આવ્યો છે. 9-1૦ જાન્યુઆરી,1999ના દીવસો દરમ્યાન ઉંઝામાં ચાલેલી ‘જોડણીપરીષદ’–ચર્ચાના રેડીયો રેકોર્ડીંગ પરથી આ દસ્તાવેજ, છ વરસે, ભાષાપ્રેમી આદરણીય શ્રી. રતીલાલ ચંદરયાની પ્રેરણા અને આર્થીક સહયોગથી તૈયાર થયો. બધી બેઠકોમાંના સૌ વક્તાઓનાં મંતવ્યો અને ચર્ચા, બેઠકાધ્યક્ષોનાં વીદ્વત્તાપુર્ણ વ્યાખ્યાનો, ભાગ લેનાર વીદ્વાનોની નામાવલી વગેરે ઝીણીઝીણી વીગત તેમાં આપી છે. ભાષાનાં ભાવી વીકાસ–સુધારણા માટે આ ગ્રંથ એક માર્ગદર્શક કેડી સમ છે. ગ્રંથ મેળવવા લખો:
    શ્રી.ઈન્દુકુમાર જાની,
    મંત્રી,
    ‘ગુજરાતી ભાષાપરીષદ’, ‘ખેતભવન’, ગાંધી આશ્રમની બાજુમાં, અમદાવાદ–380 027 ભારત
    Shri. Indukumar Jani
    Secretary,
    Gujarati Bhasha Parishad,
    ‘Khetbhavan’ ,Near Gandhi Ashram,
    Ahmedabad – 380 002
    INDIA

  9. Mehul said,

    are.. ej to maja chhe. aa bhasha chhe, kai ganeet nathi ke niyamo mujab chale!!

    Duniyani biji koi bhasha ma aa prakar na “bandharaNiy” parivartano thata hoy evu sambhalyu nathi. Ultana loko garva leta hoy chhe, bhasha ni aantighuti ni…. jyare aa mutthibandh gujarati sahitya swamio lakh mutthi uncheri gujarati bhasha ne mutthi ma rakhavani koshish kem kari rahya chhe?

  10. Mehul said,

    More thoughts —

    ek vaat khari ke short/long “i” and “u” na tafavato bhasha bolti vakhte vaparata nathi. Jem angreji ma lick and leak judi rite bolay chhe, em gujarati ma pani (water) and panee (hand) ne judi rite bolata me lokone kyarey sambhalya nathi.

    aam, jodaNi ni sudhdhta, jya sudhi long/short “i” ane “u” ne lage-valage chhe tya sudhi, matra lakhava purti simit hoy evu lagi rahyu chhe…

    Overall, it’s so great to see this kind of discussion.

  11. Nilesh Vyas said,

    ઉત્તમભાઈ તમે ખુબજ સારી વાત કહિ, ઉંઝા વિશે ઘણુ ઉંડાણથી જાણવા મળ્યું

  12. મીત્રો,
    હું કોઇ ભાષાશાસ્ત્રી નથી કે કોઇ પરીષદ સાથે સંકળાયેલો પણ નથી , પણ ઉંઝા જોડણી પાછળ રહેલો તાર્કીક અભીગમ સમજી શક્યો છું.
    ————–
    બહુ જ ટુંકામાં કહું તો – કોઇ પણ રીતે લખીએ – ભુલો સાથે તો પણ – વાંચવામાં ખાસ તકલીફ નથી જ પડતી.
    જે ફેર પડે છે તે લખવાની સુવીધામાં છે. ‘એ’ અને ‘ઓ’ માં આપણે કોઇ ભુલ કરતા નથી, તે જ રીતે ‘ઇ’ અને ‘ઉ’ માં પણ ન થાય તેવી આ સુવીધા છે. જો બધા મુક્ત મને આ સ્વીકારતા થાય તો બહુ જ ટુંકા સમયમાં આપણી આંખોને તે વાંચવામાં ખટકતું અટકશે, અને લખાણોમાં બહુ મોટું સ્ટાન્ડર્ડાઇઝેશન આવી જશે.
    ઉપર જે ભાઇએ રોમન લીપીમાં લખ્યું છે , તે વાંચવા કરતાં આ મારું લખાણ સરળ નથી લાગતું?
    ——————————-
    આટલી જ વાતો ધ્યાન પુર્વક સમજીએ તો આના ફાયદા આપણને તરત સમજાશે.

  13. એમ એમ પટેલ said,

    મારા નામે ઉપરનું માફીનામું કોક છપ્પરપગાએ (‘શિકારીનો બાપે’) લખ્યું લાગે છે.
    હુ વીર્ય વગરનાં ઉંઝા જોડણી અને એના પ્રચારકોની જીભ પર તલવાર ઘસી એમને વીર્યવાન બનાવવા તૈયાર છું. ‘સુનીલ શાહ’ તો આ ટોળાનું એક નાનક્ડું પ્યાદુ છે જે હંમેશા અઢી ડાહ્યું થઇ અઢી ડગલા ચાલે છે. થોડા સઠિયાયેલા ડોસાઓને લોકોનું ધ્યાન ખેંચવા માટે ઉંઝાના રાજકારણીઓએ એક તૂત પકડાવી દીધું છે.

  14. Manish Patel said,

    અક્કલવગરના..પ્યાદુ અઢી ડગલાં ન ચાલે, બાપ જીંદગીમાં ચેસ રમેલો ખરો? અઢી ડગલાં તો ઘોડો ચાલે..! લે…લેતો જા..! અને તારી જેમ ડમી નામ લખનારા અને પોતાની ઓળખ છુપાવનારા જ વીર્ય વગરના કહેવાય. લે મારી ઓળખ આપું છું..
    હવે ગાળાગાળી કે નીમ્નસ્તરની વાતો કરવી હોય તો આ જગ્યા ન બગાડતો.હું પણ પટેલ ભાયડો છું, આવ મેદાનમાં. મેઈલ પર વાર્તાલાપ કરીએ.
    manishpatel123@zapak.com

  15. Shiv@nsh said,

    શ્રી સુરેશભાઈ જાની,

    “ઉપર જે ભાઇએ રોમન લીપીમાં લખ્યું છે , તે વાંચવા કરતાં આ મારું લખાણ સરળ નથી લાગતું?”

    આ સવાલ અત્યારની નવી પેઢીને પૂંછો તો જવાબ તમારા જવાબથી અલગ આવશે,
    ઊંજા જોડણી કદાચ આંખોને ખૂંચતી બંધ થશે પણ માતૃભાષા સાથેના ચેડા મનને સતાવતા રહેશે તેનું શું ? ?

  16. Chirag Patel said,

    ભાઇ શીવાંશ, આપ ‘ઉંઝા’ કે ‘ઊંજા’માંથી સાચું શું એ કહી શકશો? ‘જ’ કે ‘ઝ’ તો આપણે જુદાં બોલી જ શકીએ છીએ, તો આપ એટલું તો સાચું લખી જ શકો.

    મુરબ્બીશ્રી એમ. એમ. પટેલ, જીભ પર તલવાર ઘસવાથી વીર્યવાન થવાય એવું તો આજે જ જાણ્યું! સારો ઉપાય છે, શુભસ્ય શીઘ્રમ. આપે પહેલાં નામ કેમ છુપાવ્યું એ જણાવશો?

  17. Shiv@nsh said,

    ભૂલ બાબતે ધ્યાન દોરવા બદલ આભાર સાચો શબ્દ ઊંઝા,
    મારા નામ સાથે ચેડા નહિં ચીરાગ…..

    એક વાત યાર ચીરાગનો અર્થ તો કહે..

  18. Chirag Patel said,

    માફી શિવાંશ!

    ચીરાગ – (ચિરાગ= શાશ્વત અગ્નિ, ચીરાગ = અગ્નિની શાખાઓ (મેં ઉત્પન્ન કરેલો અર્થ છે))

    મારા મતે, ચીરાગ અને ચિરાગમાં કોઇ ફેર નથી. એનો અર્થ દિવો કરો, શાશ્વત અગ્નિ કરો, અગ્નિશીખાઓ કરો, કે ‘ચરાગ’ કહી એનો અરેબિક અર્થ દિવો સમજો; એ શાશ્વત આત્મા છે.

  19. Shiv@nsh said,

    અંગત વિચારનું ક્યાં કંઈ ઉપજે છે ચીરાગ ?

    તમે કંઈક નવો અર્થ બનાવ્યો એ ગમ્યું,
    ચાલો ઊંઝા જોડણીનો જોડણીકોશ રચાવો શરૂ તો થયો..
    બ્લૉગને ઊંઝાજોડણીમાં જ લખવાના હોવ તો બ્લોગનાં મુખ્યે પેજ પર લખો ને મિત્ર કે હવેથી અહિંયા ઊંઝાજોડણીમાં લખવામાં આવે છે..

  20. Shiv@nsh said,

    માફ કરશો ભૂલથી જોડણીકોશ લખાઈ ગયું છે,
    લખવા માંગતો હતો શબ્દકોશ,

  21. Manish Patel said,

    ભાઈ..‘શીકારીના બાપ’ હું તારી સાથે છું..હું શીકારી કરતાં વધુ ભયંકર લખી શકું છું.. પણ મને થયું આ જગ્યાએ શા માટે લખવું જોઈએ..? ઉપર ૧૩ નંબરની કોમેન્ટમાં મારુ સરનામું લખ્યા પછી હજુ સુધી એ શીકારી દેખાયો નથી..! પુંછડી ગા..માં દબાવી ભાગ્યો લાગે છે..!

  22. Shikari no Baap said,

    Manish

    thank you so much, we must hv to kill these bugs
    let shake our hands to kick out BUGS.

  23. MM & Shivansh

    come here, we are waiting you, to suck ur S

    http://takrar.wordpress.com

  24. Toral said,

    આ બધું આપણને શોભે એવું નથી. ભાઇ મનીશ પટેલ અને ‘શીકારીના પીતાશ્રી’ વેરથી ન શમે વેર. વીવેક વગરના વીરોધનો વીરોધ ન હોય. શા માટે શબ્દોની શક્તી નકામી વેડફવી?

  25. તોરલબેને હાવ હાંચી વાત કીધી, ભાયું રેવા દીયો, આ ડોબાઓને તમારા તબેલામાં લઈ જાય ને એને ધોકા થી ધમારી લીયો, ન્યા કળે આ હહરીના સીધા હાલશે, આંયા સું કામ સભ્યતાનો ભંગ કરો શો !! લઇ જાવ આ બધાને તમારી ગમાણમાં !!

  26. એલા બેડબગ(માંકડ) તારા હાટુ તો ન્યા હરસ મજાનો ગોવારીયો આઈવો શે, ઓલા સિવાભાયને પણ હાઈરે લેતો જાજે એને તો ન્યા કળે બોવ મજા આવશે, ને બીજા કોઈની ચટપટતી હોઇ તો ઈને પણ હારે લેતો જાજે.. ન્યા બોવ ઝાઝા ગોવારીયા શે, જલસો કરાવી દેહે .. જલ્દી જાજો વેલો ઈ પેલો !!!

  27. Manish Patel said,

    અરે બાપલા..હમણાં જ એક ફોન પર મને એ પટલાની વાત કોઈએ કરી. વાત એમ છે કે ,પટલાનો બાપ બાલ્કનીમાં ઉભો‘તો. રસ્તા પરથી એક છોકરો પસાર થતો‘તો. પટલાના બાપને થયું અદદલ મારા છોકરા જેવો જ આ છોકરો કોનો હશે? તેણે પેલા છોકરાને બુમ પાડી પુછયું, અલ્યા તારી મા આ બાજુ–મારા ઘરે કોઈ દી આવેલી કે..? છોકરો ચબરાક હતો. તેણે ઓલા પટલાના બાપને ફટ કરતું કીધું, ના રે..! મારી મા કદી આ બાજુ નથી આવી, પણ મારો બાપ વારંવાર આવત�«!
    ‹ હતો..!
    ભાઈયુઓ..વાત હમજાણી કે નહીં..? પેદાશ નં–૨ બીજું હું..પછી એકબીજાની ગાં..માં પુછડી દબાવી ભાગે જ ને..?

  28. પટેલ તો તમે પણ છો મનિષ પટેલ સાહેબ.. 😉


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: